donderdag 22 november 2012

Een zieke dochter

Onze dochter van zes is ziek. Gisteravond op het moment dat ik weg wilde gaan om met een vriendin uit eten te gaan, begon het. Overgeven. Onze zoon van acht vond dat ik niet weg kon gaan nu zijn zus ziek was. Hij vond zijn zieke zus belangrijker dan een afspraak met mijn vriendin. Knap hoe hij het voor elkaar krijgt om meteen schuldgevoel op te wekken. Gelukkig greep mijn man in door te zeggen dat hij ook prima kan zorgen voor een ziek meisje. En terwijl ik het schrijf merk ik dat ik nog de neiging heb om me te verdedigen dat ik toch uit eten ging. Irritant, zo’n schuldgevoel. Nergens voor nodig, onze dochter was in prima handen van mijn man.

Ons arme meisje heeft vannacht nog enkele keren overgegeven en bleef vandaag dus lekker thuis. Dit keer was ik aan de beurt om vrij te nemen, de vorige keer had mijn man immers vrijgenomen voor een zieke zoon. Terwijl ik probeer het ochtendritueel te volbrengen, drinkt onze dochter een beker limonade leeg. Ik had nog gewaarschuwd om maar een klein slokje te nemen. Binnen een kwartier kwam de limonade in vliegende vaart eruit. Dochters droge opmerking: “hm, dat was wel lekkere spuug.”

Met een bakje op haar schoot nam onze dochter plaats in de auto, we moesten wel de jongens naar school brengen. Als een zwak vogeltje zat ze in de auto, ze begreep dat ze even mee moest, maar was liever in haar bedje op de bank blijven liggen. Snel de jongens afgezet op school en naar huis voor een dagje aandacht en rust. Een dagje waarin ik met veel liefde de rol van zeer zorgzame moeder op me neem. Gelukkig is onze dochter een voorbeeld zieke, ze klaagt nauwelijks en draagt stoer het ziek zijn. Dat maakt me als moeder super trots.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen